Stan Mooij werd geboren in Eindhoven in 1947 en schrijft gedichten vanaf 2003. Hij heeft in verzamelbundels van Kontrast en Concept gepubliceerd. In 2008 won hij de tweejaarlijkse Literatuur-stimuleringsprijs Eindhoven met het gedicht Anton.

In zijn debuutbundel “Doorlopend Stilstaan” (Uitgeverij Kontrast) staat de dichter Stan Mooij stil bij zaken waarvan hij afstand neemt en doet. Het afscheid maakt hem weemoedig ook al komen er nieuwe zaken voor in de plaats. Het gedicht is voor hem een middel om de tijd, die onmerkbaar door ieders vingers glipt, nog enigszins vast te houden. Met het gedicht als een geschreven foto. Het gaat in zijn werk om het bewaren van een dierbare ervaring, die soms duidelijk zichtbaar is, soms zich uit in iets onopvallends. Het aangrijpende van al deze vormen van afscheid nemen en afstand doen wil hij zichtbaar maken in een toegankelijke dichtstijl.

Hij accentueert de afstand tussen wat was en wat is door het benadrukken van tegenstellingen. In zijn dichtbundel is ook de ontwikkeling zichtbaar die de dichter Stan Mooij meemaakt. Als dichter in 2003 gestart zijn de eerdere gedichten wat langer van opmaak en zijn de latere gedichten korter en kernachtiger geworden.

De herkenbaarheid van het gedicht is voor de dichter Stan Mooij zijn belangrijkste opdracht. Een gedicht moet in zijn ogen de lezer direct raken anders is het gedicht niet geslaagd.